I jak tu wytrzymac ?! Jadę sobie jak gdyby nigdy nic tramwajem. Siedzę i czytam książkę Lisa "Nie tylko fakty". Ogólnie staram się nie rzucać w oczy i jak najbardziej alienować się z otoczenia. Nagle moją uwagę przyciaga fakt, że jakaś nie znana mi bliżej siłą ciągnię moją książkę do góry. Podnosze zaspane oczy i co widze ? Starszą babcie, tzw "moherek", z siatami w jednym ręku, z drugą ręką usiłującą mi rzeczoną literaturę wyrwać... Najpierw pomyślałem, że może jednak jeszcze śpie i mam koszmar, że do pracy jadę, ale potok słów, który zaczął głośno wydobywać się z ust wspomnianej babci ostatecznie rozwiał moje wątpliwości co do stanu w jakim się znajduję. Z bełkotu, który do mnie docierał zrozumiałem że: 1. Jestem gówniarzem 2. Że takich jak ja powinno się do kościoła prowadzić żeby ksiądz rozumu uczył 3. Że czytam ksiązki bezwstydne 4. Że żydokomuch jestem Jako, że nie należy do ludzi napastliwych grzecznie oderwałem babciną rączke od ksiązki, wstałem i ruchem powolnym przemieściłem się w drugi koniec tramwaju. Może nie było by nic dalej do opowiadania gdyby nie fakt, że za mną poleciał ziemniak... Podniosłem go z podłogi, odłożyłem na wolne siedzenie i ciągle grzeczny (jako, że "wykształciuch" jestem i liberał w dodatku zadeklarowany )zapytałem moherka "Czy mogę do cholery wiedzieć co pani do łba strzeliło ? " A moherek na to, że "Ojciec w radiu mówił, że takie książki to do palenia w piecu się nadają, a ci co je czytają to na PO pewnie głosują". Miny ludzi wkoło zdradzały, że świetnie się bawią... Powyższa sytuacja została rozładowana przez przystanek na którym wysiadałem... Nie przytocze już słów, które rzuciła mi na odchodne bo nie całkiem zrozumiałem ich sens... I tu ponawiam pytanię - Jak tu wytrzymać ? Było by śmiesznie gdyby nie była to prawda...

+Dodaj komentarz